Zagadka nr 2 bardzo blisko związana z zawiłościami języka programowania c++, choć okazuje się że dotyczy także innych, w tym np. Javy. Kod wydaje się banalnie prosty. Jednak jak mówi „stare chińskie przysłowie” – „Diabeł tkwi w szczegółach”.
Zagadka nr 2 bardzo blisko związana z zawiłościami języka programowania c++, choć okazuje się że dotyczy także innych, w tym np. Javy. Kod wydaje się banalnie prosty. Jednak jak mówi „stare chińskie przysłowie” – „Diabeł tkwi w szczegółach”.
Mechanizm funkcji wirtualnych, występujący także pod nazwą „późnego wiązania”, jest bardzo ważny elementem języka programowania. Pozwala na wywołania innej wersji metody w zależności od obiektu na rzecz którego metoda jest wywoływana. Największe zastosowanie funkcji wirtualnych to umożliwienie przechowywanie obiektów w kolekcjach jako obiektów klasy bazowej, a wywoływanie metod które dotyczą faktycznego typu obiektu.
Na ostatnich inżynierskich targach pracy i praktytk trafiłem na dość trudny test z C++. Pojawiło się na nim zadanie co do którego miałem wątpliwości szczególnie że sprawdzający stwierdził że nie mam racji. Treść zapamiętałem i postanowiłem sprawdzić nie teoretycznie na kartce, ale po prostu jak się zachowa prawdziwy kompilator.
Witam, nazywam się Piotr Doniec, w internecie występuję pod nickami 'pejotr' oraz 'doniczek'. Obecnie jestem studentem 3 roku informatyki na Politechnice Warszawskiej na wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych.